
Tosa lub Tosa Inu - jedna z ras psów, należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosów, szwajcarskich psów pasterskich oraz innych ras. Japoński pies bojowy. Najwierniejszy przyjaciel rodziny, nieustraszony obrońca. Pies samurajów. Najinteligentniejszy z molosów. Zaklasyfikowana do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym. W Polsce jest rasą mało znaną.
Tosa Inu wywodzą się z Japonii, gdzie były wykorzystywane do walk psów. Walki te miały szczególnie długą tradycję na wyspie Shikoku.W 19 wieku rząd Japonii otworzył granice. Z Europy przybywały psy. Japończycy zauważyli , że Tosy różnią się od typowych psów bojowych. Były drobne i niewielkie. Toteż zaczęto kojarzyć Tosy z innymi rasami bojowymi. Tosy powstały ze skojarzeń japońskich szpiców bojowych z europejskimi mastifami i buldogami,dogami niemieckimi,pointerami, bernardynami, bulterierami i dogue de Bordeaux. W walce psy dążyły do obezwładnienia przeciwnika. Były dyskwalifikowane za szczekanie, a walkę kończono, gdy któreś zwierzę zostało zranione do krwi. W 1910 walki zostały zakazane i rasa była zagrożona wymarciem. W czasie II wojnie światowej najlepsze Tosy wysłano na północ Japonii, gdzie przetrwała rasa. Typowy przedstawiciel rasy jest duży i masywny.
Japońska Tosa to silny i umięśniony pies o lojalnym i opiekunczym usposobieniu. Jest doskonałym psem stróżującym oraz dobrym (jak na swoje gabaryty) atletą. Ma szeroką klatkę piersiową, dość małe oczy i uszy. Kufa średnia, stop wyrany. Włos jest krótki i przylegający; gęsty i twardy. Tosa posiada bardzo silne szczęki z zębami ostrymi jak nóż. Najczęściej spotkana jest tzw. barwa czerwona umaszczenia i różne jej odcienie, , ale żółty, płowy i czarny jest również spotykany. Pysk jest ogromny, niezbyt długi i kwadratowy. Mają silną szczękę. Skóra na szyi układa się w fałdy. Uszy są małe i równo zwisające. Oczy są małe, ciemne o kształcie migdałów i charakterystycznym blaskiem. Psy te posiadają długi, gruby u nasady ogon. Mają krótka i gęsta sierść.
CHARAKTERYSTYKA PRAWIDŁOWEGO WYGLąDU TOSAINU
(Standard rasy na podstawie Międzynarodowej Federacji Kyneologicznej)
Czaszka - szeroka, obszerna
Oczy - raczej małe, ciemno brązowe o dostojnym wyrazie
Nos - duży,czarny
Pysk - dość długi, prosty most nosowy
Szczęki - górne i dolne szczęki silne
Zęby - silne i bardzo ostre
Klatka piersiowa - szeroka i głęboka. Żebra umiarkowanie wygięte
Uszy - dość małe, cienkie, osadzone wysoko, zwisające blisko policzków
Kark - umięśniony z fałdarmi skóry
Ogon - gruby od góry zwężający się ku dołowi
Brzuch - dobrze zarysowany
Sierść - krótka, gęsta
Mięśnie - bardzo dobrze umięśniony
Łapy - poduszki grube i elastyczne. Pazury twarde, raczej czarnego koloru.
Rozmiar - minimalna wysokość: samica - 55cm; samiec - 60 cm
Godne uwagi jest to, że nie wykazują one żadnych oznak przerasowania, w odróżnieniu od innych tzw. psów bojowych. Są ruchliwe, odporne i zdrowe. Chętnie się uczą i lubią przebywać w mieszkaniu. To raczej towarzysz długich spacerów niż porannych biegów.